123 lata zaborów nie wymazały tych barw z naszej pamięci. 108 lat temu znów zatrzepotały nad wolnym krajem. Za tym powrotem stali ludzie, którzy mieli odwagę zrobić krok do przodu.
Ta odwaga nie jest tylko historią. W sobotę w Krakowie była potrzebna znowu. 
Ma wiele twarzy. Policjanta, ratownika, lekarza, kucharza, turysty, dorożkarza, baristy, osoby bezdomnej czy przechodnia, który nie nagrywał, tylko zadzwonił po pomoc.
A tak naprawdę zawsze ta sama twarz - człowieka, który nie odwraca się od drugiego. 
Dziś, w dniu, w którym świętujemy wolność, mówię im jedno: dziękuję.
Cześć i chwała bohaterom. Niech żyje Polska! 